Informacje zdrowotne Badawczego Instytutu Medycyny Komórkowej Dr Ratha








Korzyści z mikroskładników odżywczych w leczeniu choroby skóry - łuszczycy

Łuszczyca jest autoimmunologiczną, przewlekłą, zapalną chorobą skóry, charakteryzującą się występowaniem zrogowaciałych, czerwonych wykwitów pokrytych srebrzystą łuską. Wykwity te występują zwykle na skórze głowy, łokci, kolan i pleców. Choć dokładna przyczyna łuszczycy nie jest znana, nie jest to choroba zakaźna. Łuszczyca dotyka 2-3% ludności świata, przy czym mężczyźni i kobiety w wieku od 15 do 45 lat są nią jednakowo dotknięci.



Zwykle komórki skory są wytwarzane i wymieniane co trzy do czterech tygodni. Jednakże przy łuszczycy wytwarzanie komorók zacznie wyprzedza zdolność organizmu do ich pozbywania się. Łuszczyca jest chorobą autoimmunologiczną, w której białe krwinki w organizmie (limfocyty T) atakują komórki skory i wywołują reakcję zapalną. Limfocyty uwalniają cytokiny, a konkretnie czynnik martwicy nowotworu-alfa (TNF-alfa), który wywołuje stan zapalny i przyspiesza wzrost komórek naskórka, co prowadzi do powstawania "blaszek łuszczycowych", czyli srebrzysto łuszczących się, swędzących wykwitów skórnych miejscu zapalenia.

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą z okresami od łagodnych do ciężkich objawów. Niektóre czynniki mogą zwiększać pojawianie się łuszczycy. Stres, zmiany hormonalne, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, nadwaga, nawracające infekcje gardła lub skóry leczone silnymi antybiotykami, leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, leki przeciw malarii i sprzedawane bez recepty leki przeciwbólowe – wszystko to może zwiększać ryzyko wystąpienia epizodów łuszczycy.

Oprócz ogromnych skutków społecznych i psychologicznych, powikłania wieloletniej łuszczycy obejmują choroby serca, cukrzycę i raka. U około 20% pacjentów z łuszczycą powikłanie zwane łuszczycowym zapaleniem stawów niekiedy nawet poprzedza rozpoznanie łuszczycy. Niedobór kwasu foliowego (niezbędnego składnika odżywczego dla optymalnego funkcjonowania nerwów) jest częsty u pacjentów z łuszczycą. Aktualnie brak skutecznego leku na łuszczycę i pacjenci wymagają ustawicznego leczenia objawów przy użyciu wielu leków (co ma także dodatkowe skutki niepożądane).

Nasz instytut opublikował ostatnio robiący duże wrażenie opis przypadku 36-letniej kobiety cierpiącej na ciężką łuszczycę od wieku 22 lat. Choroba była obecna wszędzie z wyjątkiem twarzy, a pacjentka stosowała miejscowo kremy przez 14 lat bez znaczącej poprawy. Kontynuując swoje zwykłe leczenie, pacjentka ta poprawiła swoje nawyki żywieniowe i zaczęła zażywać specyficzną kombinację mikroskładników odżywczych, zawierającą witaminę C, lizynę, prolinę i inne niezbędne w codziennej diecie mikroskładniki odżywcze w proporcjach synergicznych. To zwiększone spożycie mikroskładników odżywczych pomogło zmniejszyć stres oksydacyjny i stany zapalne, a także poprawiło odpowiedź immunologiczną organizmu. W drugim miesiącu zażywania mikroskładników odżywczych pacjentka zaczęła zauważać, że wykwity łuszczycy na górnej połowie jej ciała się goiły. Poprawa następowała nadal i chociaż zmiany chorobowe na nogach leczyły się najsłabiej, w końcu szóstego miesiąca pacjentka poinformowała o całkowitym wyleczeniu wszystkich blaszek łuszczycowych.

Podczas gdy brak jeszcze skutecznego leku w terapii łuszczycy, takie zdumiewające rezultaty użycia bezpiecznych i skutecznych mikroskładników odżywczych mogą być promykiem nadziei dla tysięcy chorych na łuszczycę.